Η Άλωση της Πόλης - Άσκηση συμπλήρωσης κενών

Η περίοδος της κρίσης του Βυζαντίου (1025 - 1453): Η Άλωση της Πόλης

Η Άλωση της Πόλης
Άσκηση συμπλήρωσης κενών

Συμπληρώστε τα κενά με τη σωστή έννοια, όνομα, χρονολογία που πιστεύετε πως ταιριάζει

Μετά τη μάχη της η Οθωμανική Αυτοκρατορία βυθίστηκε στην αναρχία. Ο σουλτάνος ' (1421-51) επανέφερε την τάξη σ' αυτή και ανανέωσε την επιθετικότητά της: κατέλαβε τα Γιάννενα και τη (1430) και κατανίκησε ένα σταυροφορικό στρατό στη Βάρνα (1444). Έτσι προετοίμασε την πολιορκία της Πόλης, την οποία διεξήγαγε με επιτυχία ο διάδοχος του ' Πορθητής (1451-81).
Προτού αρχίσει την πολιορκία, ο Πορθητής έχτισε στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου το φρούριο της , για να εμποδίσει τον επισιτισμό της Πόλης από τον Εύξεινο. Η πολιορκία κράτησε 54 μέρες (6 Απριλίου 29 Μαΐου 1453). Ο γενναίος αυτοκράτορας ΙΑ' διέθετε ελάχιστες δυνάμεις. Η υπεροχή των Τούρκων σε στρατιώτες και οπλισμό ήταν συντριπτική.
Οι Βυζαντινοί, αβοήθητοι από τα χριστιανικά κράτη, αγωνίστηκαν ηρωικά, αλλά ο αγώνας ήταν άνισος. Η τελική έφοδος έγινε τη νύχτα της 29ης . Κατόπιν σφοδρού βομβαρδισμού και συνεχών επιθέσεων οι γενίτσαροι πέρασαν από τα ρήγματα των τειχών και έγιναν κύριοι της Πόλης.
Ο αυτοκράτορας έπεσε στο πεδίο της μάχης, κυκλωμένος από τους εισβολείς. Όπως προέβλεπε ο θρησκευτικός νόμος, η Πόλη παραδόθηκε στους μαχητές. Οι σφαγές και η λεηλασία διήρκεσαν τρεις ολόκληρες μέρες. Από την πρώτη κιόλας μέρα ο Μωάμεθ μπήκε με πομπή στην κατακτημένη πόλη, προσευχήθηκε στην και ανήγγειλε ότι εφεξής πρωτεύουσά του θα είναι η Πόλη.
Η Άλωση τραυμάτισε αρχικά την περηφάνια των Ελλήνων που θρήνησαν τη μεγάλη συμφορά σε όλους τους τόνους. Ωστόσο, σύντομα άρχισε να διαμορφώνεται η ελπίδα της Ανάστασης του Γένους. Το πνεύμα του Βυζαντίου μεταφέρθηκε από τους του στη Δύση. Οι Οθωμανοί έκλεισαν τους δρόμους της Ανατολής, ωθώντας τους Ευρωπαίους στις μεγάλες γεωγραφικές ανακαλύψεις.
Οι θεώρησαν ότι ήταν οι μοναδικοί κληρονόμοι της βυζαντινής πνευματικής και πολιτικής παράδοσης και διατύπωσαν στις αρχές του 16ου αιώνα τη θεωρία ότι η ήταν η Τρίτη Ρώμη, η πόλη που έμελλε να ανασυστήσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Συνολικά η συνεισφορά του Βυζαντίου στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πολιτισμό ήταν πολύ σημαντική. Η αυτοκρατορία διέσωσε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό από την απειλή των κατακτήσεων κατά τον 7ο και 8ο αιώνα. Ανέπτυξε μια μεγάλη και πρωτότυπη τέχνη που επηρέασε Ανατολή και Δύση. Εκτός του ορθόδοξου σλαβικού κόσμου, χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η προαναγεννησιακή τέχνη και η αρχιτεκτονική. Το Βυζάντιο διαφύλαξε, καλλιέργησε και μετέδωσε στην Ευρώπη την κλασική κληρονομιά, στην οποία ανήκει και η ρωμαϊκή παράδοση. Ανέπτυξε νέα γραμματειακά είδη (όπως τη χρονογραφία και τη λειτουργική ποίηση) και τις θετικές επιστήμες (όπως την αστρονομία και τα μαθηματικά) και τελειοποίησε την οργάνωση των υπηρεσιών, από την οποία επηρεάστηκαν το , τα μεσαιωνικά βαλκανικά κράτη, η Ρωσία και το Κράτος. Συνέβαλε επίσης στη διαμόρφωση της μουσικής, του μοναστισμού, των ουμανιστικών ή σπουδών και άλλων εκφάνσεων του πολιτισμού στη δυτική Ευρώπη.

Ολόκληρη η ανάρτηση

Η ενετική οικονομική διείσδυση και το σχίσμα των Εκκλησιών - Άσκηση συμπλήρωσης κενών

Η περίοδος της κρίσης του Βυζαντίου (1025 - 1453): Η ενετική οικονομική διείσδυση και το σχίσμα των Εκκλησιών

Η ενετική οικονομική διείσδυση και το σχίσμα των Εκκλησιών

Άσκηση συμπλήρωσης κενών

Συμπληρώστε τα κενά με τη σωστή λέξη ή χρονολογία

Για να αποκρούσει τους της Ιταλίας που είχαν αποβιβαστεί στα παράλια της Ηπείρου και ήταν έτοιμοι να βαδίσουν κατά της βυζαντινής πρωτεύουσας, ο Αλέξιος Α' ζήτησε τη συνδρομή των . Με τη βοήθεια του πανίσχυρου βενετικού στόλου, το Βυζάντιο κατανίκησε τους . Για να ανταμείψει τους συμμάχους του, ο Αλέξιος A' τους έδωσε, με το χρυσόβουλο (δηλ. επίσημη έγγραφη συμφωνία, υπογεγραμμένη από τον αυτοκράτορα και σφραγισμένη με τη χρυσή του βούλα) του (χρονολογία) ,τα ακόλουθα προνόμια:
v Παραχώρησε τίτλους και χρηματικές χορηγίες στους και άρχοντες της .
v Παραχώρησε στους εμπόρους της σκάλες (δηλ. αποβάθρες) και εμπορικά καταστήματα στην προκυμαία της .
v Επέτρεψε στους να εμπορεύονται ελεύθερα και χωρίς να πληρώνουν δασμούς σε όλα τα σημαντικά βυζαντινά .
Με τη διμερή αυτή συνθήκη το Βυζάντιο παραιτήθηκε εκούσια από τα , ναυτιλιακά και δικαιώματά του, τα οποία τώρα δόθηκαν στους ως προνόμια. Έτσι οι διείσδυσαν οικονομικά και ίδρυσαν μια πανίσχυρη αποικιακή αυτοκρατορία στην Ανατολή, ενώ το Βυζάντιο έχασε το ρόλο του μεσάζοντα μεταξύ και Δυτικής Ευρώπης και την κυρίαρχη θέση του στο εμπόριο της .
Οι αυτοκράτορες επιχείρησαν αργότερα να αντιδράσουν δημεύοντας τις περιουσίες ή υποκινώντας βιαιότητες του πληθυσμού της πρωτεύουσας εναντίον τους ή παραχωρώντας και στις άλλες ιταλικές ναυτικές πόλεις (Πίζα και Γένουα). Το τελευταίο μέτρο εφαρμόστηκε κυρίως από τον , ο οποίος πέτυχε να διχάσει τους αντιπάλους του και να παρέμβει στρατιωτικά στην Ιταλία, επαναφέροντας στη ζωή τη φιλόδοξη πολιτική του .
Στα χρόνια του η παλιά αντιπαράθεση Ανατολής -Δύσης, που αφορούσε ουσιαστικά το ζήτημα της κυριαρχίας επί της χριστιανικής οικουμένης, οδηγήθηκε στη ρήξη. Οι σχέσεις μεταξύ των πατριαρχείων και , με το οποίο συμπαρατάχτηκαν τα πατριαρχεία Αντιοχείας, και Αλεξανδρείας, διακόπηκαν πλήρως. Το γεγονός αυτό είναι γνωστό ως των δύο Εκκλησιών και έγινε υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
Παπική πρεσβεία με αρχηγό τον καρδινάλιο επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, για να συζητήσει με τον πατριάρχη την επίλυση των λειτουργικών και δογματικών διαφορών που υπήρχαν ανάμεσα στα δύο πατριαρχεία. Οι διαφορές δεν ήταν , αλλά η αλαζονεία των διαπραγματευτών οδήγησε σε οριστική ρήξη μεταξύ των δύο πατριαρχείων, τα οποία στο εξής αντιπροσωπεύουν δύο χωριστές χριστιανικές εκκλησίες (την Ορθόδοξη και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία). Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε μεγάλη αντιπαλότητα και μίσος μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Οι σύγχρονοι δεν αντιλήφθηκαν τη σημασία των γεγονότων που ωστόσο έμελλαν να έχουν ανυπολόγιστες επιπτώσεις στις τύχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ολόκληρη η ανάρτηση

Οι Κομνηνοί κι η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας - Άσκηση συμπλήρωσης κενών

Η περίοδος της κρίσης του Βυζαντίου (1025 - 1453): Οι Κομνηνοί κι η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας

Αλέξιος Α' Κομνηνός

Οι Κομνηνοί και η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας

Άσκηση συμπλήρωσης κενών

Συμπληρώστε τα κενά με τη σωστή λέξη ή χρονολογία

Όταν ο ' (1081-1118), ο ιδρυτής της δυναστείας των Κομνηνών, ανήλθε στον θρόνο, το Βυζάντιο δεχόταν επίθεση και κινδύνευε σε όλα τα μέτωπα.
Στο εσωτερικό οι Κομνηνοί στηρίχτηκαν στους , εφαρμόζοντας το θεσμό της . Παραχωρούσαν δηλαδή, ισόβια, αγροκτήματα και έσοδα στους , με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικών υπηρεσιών. Οι ευγενείς αυτοί ονομάστηκαν ή στρατιώτες και έγιναν η άρχουσα τάξη, ενώ οι απλοί αγρότες βυθίστηκαν στην αθλιότητα.
Ο Αλέξιος Α' εκμεταλλεύτηκε επιδέξια τις επιχειρήσεις των στη Μ. Ασία και, βασιζόμενος στις συμφωνίες που υπέγραψε με τους αρχηγούς τους στην Κωνσταντινούπολη, ανέκτησε τη Μ. Ασία που περιλάμβανε σημαντικές πόλεις (Νίκαια, Σμύρνη, Έφεσος, Σάρδεις). Στα Βαλκάνια ο αυτοκράτορας πέτυχε με τη διπλωματία και τον πόλεμο να απαλλαγεί από τις επιδρομές των και των .
Ο Κομνηνός (1118-1143) κατέκτησε διάφορα ξένα κρατίδια στη Μ. Ασία και έφτασε ως τη συριακή . Στα Βαλκάνια επέβαλε την κυριαρχία του στους και προσπάθησε να θέσει υπό βυζαντινή κηδεμονία το Βασίλειο που αποτελούσε μια αναδυόμενη δύναμη.
Ο Α' Κομνηνός (1143-1180), καινοτομώντας ακολούθησε φιλοδυτική εσωτερική πολιτική και στηρίχθηκε στις υπηρεσίες των .
Στην εξωτερική πολιτική συνήψε ειρήνη με τους , κυριάρχησε στα βορειοδυτικά Βαλκάνια και ταπείνωσε τους . Επίσης συνέχισε τις εκστρατείες του πατέρα του κατά των σελτζουκικών κτήσεων στη Μ. Ασία. Η εμπλοκή του όμως στο ιταλικό μέτωπο ενθάρρυνε το σουλτάνο των Σελτζούκων να ανανεώσει τις επιθέσεις του κατά των εδαφών του Βυζαντίου. Ο βυζαντινός στρατός δεν μπόρεσε να ανακόψει την πρόοδο των Τούρκων και στο της Φρυγίας (1176) σχεδόν εξολοθρεύτηκε. Ο ίδιος ο συνέκρινε την ήττα αυτή με την καταστροφή που είχε υποστεί το Βυζάντιο πριν από 105 χρόνια στο Ματζικέρτ.
Η νίκη αυτή παγίωσε τη θέση των Τούρκων και επηρέασε καθοριστικά τη φυσιογνωμία της Μ. Ασίας. Οι καταλήψεις πόλεων, οι σφαγές και η φυγή των χριστιανών στις γειτονικές χώρες, σε συνδυασμό με τις συνέπειες της πείνας και της πανούκλας, επέφεραν τον (δηλαδή τη μεταστροφή στο Ισλάμ) των μικρασιατικών επαρχιών που άλλοτε αποτελούσαν τους πνεύμονες του Βυζαντινού κράτους.

Ολόκληρη η ανάρτηση