Η γειτονιά του Τσέχωφ - Από το θέατρο της Δευτέρας

Η γειτονιά του Τσέχωφ

Από την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας" η οποία προβλήθηκε στις 8/01/1979

 Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Τάκης Βουλαλάς

Παίζουν (σειρά εμφάνισης): Κώστας Κοκκάκης, Βαλεντίνη Μουτάφη, Γκίκας Μπινιάρης, Θεόδωρος Σαρρής, Γιάννης Μαυρογένης, Χριστόφορος Καζαντζίδης, Δημήτρης Ντουνάκης, Τζέση Παπουτσή, Γιώργος Κώνστας, Πένυ Παπουτσή, Αντιγόνη Κουκούλη, Βάνα Μπλαζουδάκη, Μιχάλης Μαραγκάκης, Δημήτρης Τσούτσης, Βιβέτα Τσιούνη, Παντελής Ζερβός, Νότης Περγιάλης, Βασίλης Κανάκης, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Νίκος Δενδρινός, Γιώργος Γεωργίου, Τάκης Βουλαλάς, Νικήτας Τσακίρογλου, Άγγελος Γιαννούλης, Πίτσα Καπιτσινέα, Μαρίνα Πεφάνη, Θεόδωρος Συριώτης, Νίκος Παπακωνσταντίνου, Νόρα Κατσέλη, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος

Ολόκληρη η ανάρτηση

Πιλάλα

Πιλάλα

Πιλάλα είναι το τρέξιμο. Είναι μια παλιά λαϊκή λέξη που χρησιμοποιείται σε πολλές περιοχές του τόπου μας για να περιγράψει το γρήγορο (αγχωμένο και πολλές φορές απρόσεκτο) τρέξιμο με τα πόδια.

Στην ταινία μας ο 12χρονος Αντύπας αναστατώνει το χωριό της Κρήτης στο οποίο ζει, με τις συνεχείς του πιλάλες, δημιουργώντας προβλήματα και ευτράπελες καταστάσεις. Τί είναι όμως αυτό που θέλει να προλάβει;

 

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης
Σενάριο: Θοδωρής Παπαδουλάκης, Γιώργος Παπαδόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Λευτέρης Μποτονάκης, Ζωή Μανίτη, Χρήστος Γιαννουλάρης, Θωμάς Λέικος 

Ολόκληρη η ανάρτηση

Αρχαιοελληνική τέχνη και χρώμα

Η αρχαιοελληνική τέχνη συναντά τα χρώματα που πήρε ο χρόνος

Δύο ενδιαφέροντα (κατά τη γνώμη μου) βίντεο που μπορούν να σας δώσουν μια πιο "πολύχρωμη" εικόνα της αρχαιοελληνικής τέχνης. Ελπίζω να σας αρέσουν!

Αρχαιοελληνική γλυπτική και χρώματα

Η χαμένη πολυχρωμία της αρχαιοελληνικής τέχνης

Θυμίζω - επισημαίνω ακόμα μία παρόμοια ανάρτηση

Αρχαιοελληνική αγγειοπλαστική και κινούμενα σχέδια

Αρχαιοελληνική αγγειοπλαστική και κινούμενα σχέδια

Ολόκληρη η ανάρτηση

Αρχαιοελληνική αγγειοπλαστική και κινούμενα σχέδια

Δείτε τα αρχαιοελληνικά αγγεία να ζωντανεύουν!

Η θεματολογία διακόσμησης των αρχαιοελληνικών αγγείων ζωντανεύει με τη βοήθεια της τεχνολογίας!

Αίαντας κι Αχιλλέας

Χορός

Το κουτί της Πανδώρας

Οπλιτική φάλαγγα

Οινόμαος και Πέλοπας

Μέδουσα

Μάχη

Ηρακλής

Έρωτας

Ολόκληρη η ανάρτηση

Η ευχή μου για το 2015!

Paperman

Το "paperman" είναι είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων (μικρού μήκους) της Disney. Βραβεύτηκε το 2012 με όσκαρ στην αντίστοιχη κατηγορία.

Εύχομαι σε όλους το 2015 να πάθουν κάτι αντίστοιχο με τους πρωταγωνιστές της ταινίας. Σε όσους τους έχει ήδη συμβεί, εύχομαι να έχουν πάντα τη δύναμη και τη διάθεση να κρατήσουν αυτό το συναίσθημα για πάντα!

Paperman

Σκηνοθεσία:

 John Kahrs

Σενάριο:

 Clio Chiang, Kendelle Hoyer

Ολόκληρη η ανάρτηση

Σταυρόλεξο - Ξενόγλωσσος κινηματογράφος

Σταυρόλεξο

Ξενόγλωσσος κινηματογράφος

Κατέβασε το από εδώ

Ολόκληρη η ανάρτηση

Σταυρόλεξο - Αθλητισμός

Σταυρόλεξο

Αθλητισμός

Κατέβασε το από εδώ

Ολόκληρη η ανάρτηση

Παραμονή Χριστουγέννων

Η πιο όμορφη Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Με αφορμή το τελευταίο κείμενο που κάναμε στο μάθημα της λογοτεχνίας με τίτλο "Παραμονή Χριστουγέννων", το οποίο αποτελεί απόσπασμα από τη νουβέλα του Καρόλου Ντίκενς "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (1843)", αλλά και την τελευταία (για το 2014) προβολή της κινηματογραφικής ομάδας της Πολύτροπης, σκέφτηκα να μαζέψω όσες κινηματογραφικές μεταφορές του κλασικού λογοτεχνικού δημιουργήματος κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο!

Καλή διασκέδαση και καλές γιορτές!

Scrooge (1935)

[χωρίς ελληνικούς υπότιτλους]

Σκηνοθεσία:

 Henry Edwards

Σενάριο:

 Charles Dickens, H. Fowler Mear (προσαρμογή)

Πρωταγωνιστούν:

 Seymour Hicks, Donald Calthrop, Robert Cochran 

Scrooge (1951)

[χωρίς ελληνικούς υπότιτλους]

Σκηνοθεσία:

 Brian Desmond Hurst (as Brian Desmond-Hurst)

Σενάριο:

 Charles Dickens, Noel Langley (προσαρμογή)

Πρωταγωνιστούν:

 Alastair Sim, Jack Warner, Kathleen Harrison

Scrooge (1970)- Μιούζικαλ

[με ελληνικούς υπότιτλους]

Προσωπικά τη θεωρώ την καλύτερη απ' όλες!

Σκηνοθεσία:

 Ronald Neame

Σενάριο:

 Charles Dickens, Leslie Bricusse (προσαρμογή)

Πρωταγωνιστούν:

 Albert Finney, Alec Guinness, Edith Evans

A Christmas carol (1984)

[με ελληνικούς υπότιτλους]

Σκηνοθεσία:

 Clive Donner

Σενάριο:

 Charles Dickens, Roger O. Hirson(προσαρμογή)

Πρωταγωνιστούν:

 George C. Scott, Frank Finlay, Angela Pleasence 

Και για τους φίλους των κινουμένων σχεδίων

[στα ελληνικά]

Ολόκληρη η ανάρτηση

Οι 12 ένορκοι - Από το θέατρο της Δευτέρας

Οι 12 ένορκοι

Μετά την ολοκλήρωση της δίκης για έναν φόνο εκ προμελέτης σε Νεοϋορκέζικο δικαστήριο οι ένορκοι καλούνται να βγάλουν απόφαση για την τύχη του κατηγορούμενου. Η ποινή που ορίστηκε είναι θανατική, με χρήση ηλεκτρικής καρέκλας. Οι δώδεκα ένορκοι συγκεντρώνονται για να βγάλουν ετυμηγορία. Ο πρόεδρος τους ζητάει να ψηφίσουν, όπως και το κάνουν. Όλοι ψηφίζουν την ενοχή του νεαρού αγοριού που κατηγορείται για το φόνο, εκτός από έναν ένορκο, ο οποίος ζητάει από τους υπόλοιπους έντεκα να ξεκινήσουν διεξοδική συζήτηση για να αναλύσουν τη ζωή και το παρελθόν του νεαρού κατηγορούμενου. Στο τραπέζι αναλύονται όλα τα στοιχεία, οι αποδείξεις και οι καταθέσεις. Μήπως τελικά δεν είναι όλα τόσο εύκολα κι αυτονόητα όπως αρχικά παρουσιάζονταν; 

Η θεατρική παράσταση βασίζεται σε σενάριο της Reginald Rose και παρουσιάστηκε το 1976 από την κρατική τηλεόραση και την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας"

Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Γρηγορίου

Διασκευή σεναρίου: Ντόρα Βολονάκη

Ηθοποιοί: Νίκος Γαροφάλλου , Γιώργος Γεωγλερής , Χρήστος Δακτυλίδης , Νίκος Δενδρινός , Σπύρος Καλογήρου , Κυριάκος Κατριβάνος , Θόδωρος Κατσαδράμης , Γιώργος Μιχαλάκης , Γιώργος Μπάρτης , Γιώργος Μπαγιώκης , Δημήτρης Μπισλάνης , Δημήτρης Μπικηρόπουλος , Πάνος Πανόπουλος

Βασισμένη στο ίδιο σενάριο είναι και η ταινία αμερικάνικής παραγωγής 12 Αngry men του 1957, η οποία υπήρξε υποψήφια για τρία βραβεία oscar

Ολόκληρη η ανάρτηση

Le ballon rouge (Το κόκκινο μπαλόνι)

Le ballon rouge

Μια μαγική ταινία 34 λεπτών

.

Στο Παρίσι του 1956 ένα μικρό αγόρι ακολουθείται από ένα κόκκινο μπαλόνι. Μέσα απ' αυτήν την περίεργη φιλία ο θεατής βιώνει την αγνότητα της παιδικής ψυχής, αλλά και τη σκληρότητα της ζήλιας και του φθόνου. Κι όλα αυτά χωρίς διάλογο, μόνο με τη μαγεία της εικόνας.

Η ταινία βραβεύτηκε το 1956 με Χρυσό Φοίνικα (ταινία μικρού μήκους) και το 1957 με Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου.

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Albert Lamorisse

Πρωταγωνιστούν: Pascal Lamorisse, Sabine Lamorisse, Georges Sellier

Ολόκληρη η ανάρτηση

Ο Ντούτσε αφηγείται.. μέσα από τα σκίτσα του Σταμάτη Πολενάκη.

Η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων

Η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων παρουσιάζει με χιουμοριστικό τρόπο την προσπάθεια του Μπενίτο Μουσολίνι να καταλάβει την Ελλάδα.

Ο δημιουργός της ταινίας Σταμάτης Πολενάκης σχεδίασε τα πρώτα σκίτσα της ταινίας το 1942 στη Σίφνο, ενώ η ταινία ολοκληρώθηκε το 1948 κι ενώ η χώρα βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο. Πολύτιμοι συνεργάτες στην προσπάθεια του υπήρξαν οι Πρόδρομος Μεραβίδης και Παναγιώτης Παπαδούκας.

Το σενάριο της ταινίας παρουσιάζει το Ντούτσε να διηγείται στην "Ιταλική Ιστορία" την προσπάθεια των στρατευμάτων του να καταλάβουν την Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας "δυσκολίες" που αρχικά ήταν δύσκολο να προβλέψει..!

Στην ταινία υπάρχει χρήση κλασικών στερεοτύπων της περιόδου και πολλοί συμβολισμοί που με επιτυχημένο τρόπο επιδεικνύουν τον πατριωτικό ενθουσιασμό των Ελλήνων για τις στρατιωτικές επιτυχίες έναντι των Ιταλικών στρατευμάτων. 

Ολόκληρη η ανάρτηση

Τι είναι αυτό;

Τι είναι αυτό;

μια ταινία μικρού μήκους του Κωνσταντίνου Πιλάβιου

Σενάριο: Νίκος και Κωνσταντίνος Πιλάβιος

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Πιλάβιος

Πρωταγωνιστούν: Νίκος Ζωιόπουλος(πατέρας), Παναγιώτης Μπουγιούρης(υιός)

Ολόκληρη η ανάρτηση

Μικρές χαρές

Μήπως τελικά δεν βλέπουμε τόσο καλά όσο νομίζουμε; (Vol.II)

Μικρές χαρές

μια ταινία μικρού μήκους του Κωνσταντίνου Πιλάβιου

Σενάριο: Κωνσταντίνος Πιλάβιος

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Πιλάβιος

Πρωταγωνιστούν: Ελευθέριος Ελευθερίου, Ευγενία Δελιάλλη

Αφηγητής: Μάκης Ρευματάς

Ολόκληρη η ανάρτηση

Λαθρεπιβάτης (Ο μαύρος επιβάτης)

Schwarzfahrer 

"Λαθρεπιβάτης" ή "Ο μαύρος επιβάτης"

Αντιρατσιστική, γερμανική ταινία μικρού μήκους 

Βραβεύτηκε με oscar καλύτερης ταινίας μικρού μήκους το 1994 

 Σκηνοθεσία: Pepe Danquart

Υπόθεση: Είναι δυνατόν σε ένα τραμ να βιώσεις το μίσος και την καταδίκη του..; Ναι, είναι..!

Ολόκληρη η ανάρτηση

"Ισορροπία"

Balance

Γερμανικό animation μικρού μήκους

Η Γερμανική ταινία που το 1990 κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους στην κατηγορία των κινουμένων σχεδίων.Σκηνοθετήθηκε από τους (δίδυμους) αδελφούς Wolfgang και Christoph Lauenstein

Στην ταινία πρωταγωνιστούν 5 ψαράδες που βρίσκονται πάνω σε μια εξέδρα στην οποία πρέπει να κρατήσουν ισορροπία. Το μοναδικό στοιχείο που τους διαφοροποιεί είναι οι αριθμοί που βρίσκονται στο πίσω μέρος του παλτού τους (23, 35, 51, 75 & 77). Όταν ο ψαράς με το νούμερο 51 ψαρεύει ένα μεγάλο κουτί και το ανεβάζει στην εξέδρα η ισορροπία χαλάει..

Ένα μικρό στοιχείο για όσους θέλουν να ψάξουν λίγο παραπάνω: Η ταινία γυρίστηκε τη χρονιά που κατέρρευσε το τείχος του Βερολίνου.

Ολόκληρη η ανάρτηση

Βαβούρα - Εβδομαδιαίο περιοδικό της πλάκας!

Βαβούρα

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι

Η Βαβούρα ήταν ένα από τα περιοδικά της δικής μου γενιάς. Για πολλά καλοκαίρια κρατούσε συντροφιά μετά το μπάνιο στη θάλασσα και πριν τον απογευματινό αγώνα ποδοσφαίρου με τα παιδιά της γειτονιάς (το χειμώνα είχαμε κι εμείς διάβασμα..)

Ήταν μικρό σε μέγεθος και τυπωμένο σ' ασπρόμαυρο χαρτί (αυτό που λέρωνε τα χέρια), μ' εξαίρεση το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο. Αυτό που το έκανε ιδιαίτερα αγαπητό σε πολλούς από εμάς, συγκριτικά με άλλα περιοδικά της ίδιας εποχής (Μπλεκ, Αγόρι κ.α.), ήταν φυσικά το ιδιαίτερο χιούμορ του. Στην πραγματικότητα ο τίτλος του περιοδικού αντιπροσώπευε πλήρως το περιεχόμενο του! 

Ήταν η εποχή που το troll - άρισμα υπήρχε σαν συμπεριφορά αλλά όχι σαν έννοια. Η εποχή που οι άνθρωποι χαμογελούσαν περισσότερο απολαμβάνοντας λιγότερα κι ένα παιδί αισθανόταν ευτυχισμένο με μια Βαβούρα διπλωμένη στη τσέπη και μια μπάλα στα πόδια.

Καλή διασκέδαση!

Αν σας αρέσει κατεβάστε το

Αν σας αρέσει κατεβάστε το

Αν σας αρέσει κατεβάστε το

Αν σας αρέσει κατεβάστε το

Ολόκληρη η ανάρτηση

No parking

Μήπως τελικά δεν βλέπουμε τόσο καλά όσο νομίζουμε;

No parking

μια ταινία μικρού μήκους του Στάμου Τσάμη

Μ. Σάββατο του 2011, ο πρωταγωνιστής μας αγχωμένος προσπαθεί να προλάβει τα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Για κακή του τύχη πολλοί από τους συμπολίτες του βρίσκονται στην ίδια κατάσταση μ' αυτόν. Στο μικρόκοσμο τους καθένας "βλέπει" αυτό που θέλει..

Εσείς καμάρια μου εύχομαι να έχετε καλύτερη όραση.

Η ταινία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Θεσσαλονίκης 

και στο Artfools Films Festival

Πρωταγωνιστούν: Ορέστης Τρίκας, Αντώνης Κρόμπας, Τόμας Πρωτόπαπας, Κωστής Σαββιδάκης, Κωνσταντής Μπαρμπούρης, Μαρία Βασιλοπούλου, Βέρα Μακρομαρίδου, ο ραδιοφωνικός παραγωγός είναι ο Διονύσης Τσιλιμιδός και δημοσιογράφος η Ειρήνη Μπαλτά.

Συμμετέχουν οι: Μαριαλένα Ροζάκη, Ηλίας Αδάμ, Βάσια Μπαντιου, Φιλίππα Σκούρτη, Μάνος Γακιλάζος, Σεμίνα Μάλλια, Σοφία Μαντά, Γιώργος Στεφανουδάκης, Βασίλης Τσιμπουκελης, Χριστίνα Μανέα, Ρεβέκκα Ζαφείρη, Ζέτα Βεργέτη, Μαίρη Σταγάκη, Βασίλης Κουλούρης, Μαρίνα Αηδώνη.

Συντελεστές Σενάριο - σκηνοθεσια: Στάμος Τσάμης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Μάνος Μαυρογεώργης
Οργάνωση παραγωγής: Γιάννης Αποστολέλλης
Ηχολήπτης: Γιώργος Κωνσταντινέας
Μοντάζ: Στέφανος Κλειδαράς
Μουσική: Δημήτρης Φριτζάλας
Σκηνογράφος: Βασιλική Τσέζου
Ενδυματολόγος: Σοφία Δριστελα
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Βασιλείου
Οπερατέρ: Νίκος Κουτσουράς
Μπούμαν: Παναγιώτης Παπαπορφυρίου
Διεύθυνση παραγωγής: Νώντας Κατσίφης, Κώστας Μιλάνος
Βοηθός διευθ. παραγωγής: Γιώργος Νάτσης
Ηχητικός σχεδιασμός-μιξάζ: Δημήτρης Φριτζάλας
Διάλογοι: Μαρία Γουλα
Μακιγιάζ: Δέσποινα Βέννου
Κομμώσεις: Κωνσταντίνα Ρούσσου
Φωτογράφος αφίσας: Ευγένιος Διονυσόπουλος 

Ολόκληρη η ανάρτηση

Όταν η Ελλάδα είχε το δικό της Messi (video)

Βασίλης Χατζηπαναγής ("Βασια")

  Υπήρξε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ένωνε και δεν δημιουργούσε αντιπαλότητες, μια εποχή που σημασία είχε το θέαμα κι όχι η σκοπιμότητα. Όχι, δεν ήταν όλα αγγελικά πλασμένα. Θερμοκέφαλοι μπαχαλάκηδες ανέκαθεν είχαν τη διάθεση και τη δυνατότητα να σου χαλάσουν το ποδοσφαιρικό απόγευμα, απλά έχω την αίσθηση πως η μαγεία του αθλήματος ήταν αυτή που τελικά κυριαρχούσε και το ταλέντο κι η φαντασία των πρωταγωνιστών του αθλήματος δεν επέτρεπε στο φανατισμό και την καφρίλα να επικρατήσουν. Ήταν η εποχή που δυο φίλοι αντίπαλων ομάδων μπορούσαν ακόμα να κάθονται δίπλα - δίπλα, να τσιγκλάνε ο ένας τον άλλο και μετά το τέλος του αγώνα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, να πάνε παρέα για φαγητό. Ήταν η εποχή που το ποδόσφαιρο υπήρχε ως μορφή διασκέδασης κι όχι ως προϊόν, η εποχή που ο ποδοσφαιριστής γινόταν ήρωας στο μυαλό των φιλάθλων γιατί πρόσφερε στην ομάδα και ξεχώριζε με το ταλέντο του κι όχι με τη δυνατότητα του να στήσει μια καλή επικοινωνιακή πολιτική μέσω των Μ.Μ.Ε. των social media και των διαφημιστικών του συμβολαίων. Ήταν η "εποχή της φανέλας". 

  Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που πήρε μια μικρή έστω γεύση αυτής της εποχής, καθώς απ' τη δεκαετία του '90 απ' όπου έχω πιο ξεκάθαρες μνήμες τα πράγματα είχαν ήδη αρχίσει ν' αλλάζουν. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που είδε το "Βάσια" ν' αλωνίζει το γήπεδο με μια ασπρόμαυρη μπάλα στα πόδια, που έζησα μια εποχή που η ποδοσφαιρική ομάδα του Ηρακλή (σήμερα στη Football League) αποτελούσε σημείο αναφοράς για το ελληνικό ποδόσφαιρο και η παρουσία του Χατζηπαναγή αρκούσε για να γεμίσει το γήπεδο με πολλές χιλιάδες πραγματικούς φίλους του αθλήματος. 

  Ποιος ήταν όμως αυτός ο μάγος της μπάλας; Αυτός ο ποδοσφαιριστής που όλοι παραδέχονται πως αν έπαιζε ποδόσφαιρο στην εποχή μας θα υπέγραφε συμβόλαια δεκάδων εκατομμυρίων με μεγάλες ομάδες της Ευρώπης; 

  Ο Βάσια γεννήθηκε στη Σοβιετική Ένωση από Έλληνες γονείς, πολιτικούς πρόσφυγες. Έπαιξε ποδόσφαιρο αρχικά σε ομάδες της ΕΣΣΔ, ενώ κλήθηκε και τέσσερις φορές στην εθνική ελπίδων της ΕΣΣΔ. Το 1975 θα μεταγραφεί στην ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης κι αμέσως θα ξεχωρίσει. Θα γίνει η σημαία της ομάδας, ο αρχηγός, ο πιστός στρατιώτης της που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ, αν και τα εκατομμύρια του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού πολλές φορές θα του χτυπήσουν τη πόρτα. Ένα χρόνο μετά την άφιξή του θα οδηγήσει τον Ηρακλή στον πρώτο του τίτλο κατακτώντας το κύπελλο εναντίον του Ολυμπιακού στην Αθήνα. 

  Την ίδια χρονιά θα κληθεί στην εθνική Ελλάδος ελπίδων όπου συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες, αλλά και στην εθνική ανδρών όπου συμμετείχε σε φιλικό αγώνα εναντίον την Πολωνίας. Ωστόσο εξαιτίας της συμμετοχής του στις μικρές εθνικές της ΕΣΣΔ και σε μια εποχή που οι κανονισμοί ήταν αυστηρότεροι όσον αφορά την ιθαγένεια των ποδοσφαιριστών, η UEFA του απαγόρευσε να ξαναγωνιστεί στην εθνική Ελλάδος. 

  Αφού οδήγησε τον Ηρακλή σε δύο ακόμα τελικούς κυπέλλου Ελλάδος το 1980 και το 1987, χωρίς ωστόσο να κατακτήσει το τρόπαιο, αφού κλήθηκε το 1984 στη Μικτή Κόσμου, μαζί με όλους τους μεγάλους ποδοσφαιριστές της εποχής του (Κίγκαν, Κέμπες, Μπεκενπάουερ, Σάντσεζ, Σίλτον, Μάγκατ, Θωμάς Μαύρος) κι αφού είχε μαγέψει όλους τους φιλάθλους της χώρας μας (κι όχι μόνο) με τις μπαλιές, τα γκολ και τις φανταστικές του τρίπλες αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 36 ετών. Ήταν 26 Οκτωβρίου 1990, όταν η πρώτη συμμετοχή του Χατζηπαναγή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση με τον Ηρακλή, αποτέλεσε και την τελευταία του συμμετοχή με την ομάδα που αγάπησε κι αγαπήθηκε. Εννέα χρόνια μετά και σε ηλικία 45 ετών θα φορέσει για δεύτερη και τελευταία φορά τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος σε αγώνα που έγινε προς τιμήν του στο Καυτατζόγλειο εναντίον της Γκάνας. 

  Τί κάνει το Βασίλη Χατζηπαναγή ξεχωριστό; Πως το Καυτατζόγλειο (έδρα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης) γέμιζε όποτε έπαιζε ο Χατζηπαναγής και σίγουρα αρκετές χιλιάδες από αυτούς που γέμιζαν το γήπεδο δεν υποστήριζαν τον Ηρακλή, απλά αποζητούσαν την ποδοσφαιρική του μαγεία. Τα τακουνάκια του, οι κοφτές μπαλιές του και τρίπλες, η άνεση του με τη μπάλα (ασχέτως αν το χορτάρι ήταν καμένο ή αν το γήπεδο είχε λακκούβες). Το γεγονός πως έκανε τους συμπαίκτες του να φαίνονται καλύτεροι απ' ότι πραγματικά ήταν. Το ότι έβαζε γκολ από κόρνερ το ίδιο εύκολα με τα πέναλτι που εκτελούσε. Το ότι έμεινε πιστός στην ομάδα του, πιθανότατα με λιγότερα χρήματα από αυτά που θα μπορούσε να εξασφαλίσει με τη μεταγραφή του σε κάποια ομάδα της Αθήνας. Η βεβαιότητα πως θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση του Ronaldo, του Messi ή του Ribery αν έπαιζε ποδόσφαιρο σήμερα. 

  Το 2003 η ΕΠΟ τον ανακήρυξε κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή των τελευταίων 50 χρόνων. 

Ολόκληρη η ανάρτηση